Reviuslyceum neemt afscheid van meneer de Raaf.

Geplaatst 2 September 2010 door Webmaster

Na een lange loopbaan van meer dan veertig jaar in het voortgezet onderwijs nam meneer De Raaf afscheid. Hij startte begin jaren zeventig en maakte veel ontwikkelingen en veranderingen in het onderwijs mee.

Wat te denken van de basisvorming, de Tweede fase, het differentiëren binnen klasverband, het internationaliseren en natuurlijk de rol van de computer in het onderwijs?

Meneer De Raaf veranderde mee met deze ontwikkelingen daar waar het nodig was maar ging (gelukkig) ook uit van wat hijzelf het beste vond voor zijn leerlingen. Ook buiten zijn werk heeft hij een brede belangstelling; hij tafeltennist, speelt biljart, luistert graag naar Britse folk en Amerikaanse blues en reist ook graag.

Het Reviuslyceum is deze docent met een groot hart voor leerlingen veel dank verschuldigd en wil hem graag zelf ook aan het woord laten in onderstaand interview dat door een oud-leerling werd afgenomen.

Adrie,wij wensen jou en je vrouw het allerbeste toe!

Hoe herinnert u zich uw eerste dag als leraar op school?
"De eerste dag als betaalde baan was op de Albert Schweitzerschool, dit was een school voor geestelijk gehandicapte kinderen. Ik kwam hier terecht omdat mijn broer hier leerling was. Mijn moeder bracht hem elke dag naar school en vertelde op die school dat ik geslaagd was voor mijn opleiding. Zij hadden toen een tekort aan leraren en vroegen of ik misschien een paar dagen wilde invallen daar. Ik moest toen naar de wethouder van Vlaardingen om gekeurd te worden en heb daar toen vijf dagen gewerkt. De dingen die mij het meest bijstaan is dat een spastische jongen een aanval kreeg en alles door het lokaal gooide. Gelukkig stond er ook een ervaren leraar bij. En ook dat ik moest voorlezen, en de allergrootste leerling kwam bij mij op schoot zitten. Ik was toen nog heel mager dus bezweek onder zijn gewicht, en tot slot gaf hij me nog zo’n kleffe natte zoen!’’

Wat was zo leuk, en zou u dus nog wel een keer over willen doen?
‘’Leuke herinneringen heb ik aan de reizen naar Londen met 3 Mavo. Het leukste daarvan is dat twee leerlingen elkaar daar lief begonnen te hebben en die zijn elkaar altijd lief blijven hebben en nu zitten hun kinderen hier op school. Maar de reizen waren sowieso heel leuk, eerst met de bus en dan zeven uur met de boot. Het was erg gezellig ook met de leraren en de leerlingen vonden het ook altijd heel erg leuk.’’

Heeft u wel eens gedacht: had ik maar een andere baan gekozen?
‘’Ja maar ik kan me niet voorstellen wat dan wel. Een kantoorbaantje leek me maar niks, dat heb ik in militaire dienst gedaan en dat was niks voor mij. Het is een goede keuze geweest, maart elke baan heeft natuurlijk zijn voor- en nadelen.’’

Welk verhaal kunt u zich goed herinneren, bijvoorbeeld over een van uw collega’s of leerlingen?

‘’Een hele stille en bescheiden jongen in 3 Mavo die werd gepest, en elke keer door dezelfde leerling. Op een dag stonden wij door het raam te kijken en zagen we dat hij weer getreiterd werd, maar nu gaf hij die pestkop een klap in zijn gezicht. Daarna is hij nooit meer gepest en wij hebben natuurlijk niks gezegd van die klap. En ik herinner me nog goed dat mijn zoon net was geboren en ik had de hele nacht voor hem gezorgd en had me daarom verslapen. De directeur maakte er grapjes over dat ik te laat was maar gelukkig wel op een vriendelijke manier!’’

Wat gaat u het meest missen op deze school?
‘’Toch de omgang met kinderen en de gezelligheid met collega’s. Het zal wel stil worden, maar aan de andere kant vind ik het nu ook wel welletjes. Ik zeg niet dat ik het zat ben maar vind het wel even genoeg. Nu kan ik hier vrijblijvend op het plein komen zonder verplichtingen te hebben.’’

En hoe lang heeft u hier gewerkt?

‘’ In dit gebouw, op deze locatie vanaf 1975, dus 35 jaar. Even één jaar op het Geuzenplein en we hebben nog twee jaar gewerkt in een tijdelijke huisvesting.Maar die andere school waar ik werkte hoorde later ook bij deze organisatie. Ik heb dus eigenlijk heel mijn carrière voor dezelfde organisatie gewerkt. Het is jammer dat veel mensen van die organisatie, het bestuur op afstand, niet in de gaten hebben hoe bijzonder dat eigenlijk is. ‘’

Wat gaat u doen op uw laatste dag als leraar op deze school?

‘’Dat is vandaag. Ik heb een filmpje gekeken met de klas en een ijsje gegeten en ik heb al mijn leerlingen een hand gegeven.’’

Uw eerste dag als gepensioneerde, hoe ziet die eruit?

‘’Dat is eigenlijk natuurlijk pas op 1 september, maar ik weet nog niet wat ik dan aan het doen ben! Maar donderdag ga ik op vakantie en dan kom ik eind augustus pas weer terug. Via Duitsland naar Tsjechië, Hongarije, Slovenië en Kroatië. Tot half augustus in Hongarije en daarna zien we wel!’’

Interview: Sietske van der Zweep
Inleiding: meneer P. Jonkers